NL / DE / EN
  • Nederlands
  • Deutsch
  • English
Main Menu
Home
Who are we?
Preparations
North America
Central America
South America
South America 2010
South America 2013
Home again!
Sold: Land Rover
Photobook
Guestbook
Contact us
Links
Visitor counter

Random picture
Sunday, 19 January 2020
Home arrow South America 2013 arrow Bolivia deel 3 (eind)
Bolivia deel 3 (eind) PDF Print E-mail

Bolivia, deel 3 (eind) geschreven door Ton

Donderdag 26 december 2013

Na weer 1,5 uur zijn we grens met Bolivia in Desaguadero voorbij. Maar we zijn nauwelijks de stad uit of er is weer een controle. De douane wil een bewijs zien dat we legaal Bolivia zijn ingekomen. Als we dat laten zien vraagt hij of we niet mee willen werken. Dit betekent: geld en dat zegt hij ook recht voor zijn raap.  Dus geeft Gerrit Jan namens ons allen wat Bolivianos  (ca. 1 euro) en we kunnen doorrijden. En vooral niet boos worden!  Even later weer controle, we mogen doorrijden, maar aan Charles en Riet vragen ze of ze wijn of whisky bij zich hebben. De drie flessen wijn zijn geen probleem. Ook weer gehad. Hierna bezoeken we de ruines van Tiwanako (ofwel Tihuanaco), waarna we in het gelijknamige dorp een gelijknamig hotel vinden met een zeer hulpvaardige gastheer.

Vrijdag 27 december 2013

’s Morgens kunnen wij niet douchen want er is geen water in ons deel van het hotel. Na het ontbijt rijden we om 9 uur weg. Na tanken en koffie komen we bij La Paz aan. Net voor de grote drukte begint, huren we een taxichauffeur die ons door  La Paz loodst, zonder het centrum in te gaan, want per dag mogen alleen bepaalde kentekens de stad in en andere dus niet. We moeten sluipwegen  gebruiken  via een gat in de vangrail, waar we maar net door kunnen.  Op een bepaald moment, een uur later, is het alleen rechtdoor rijden en kunnen we zelf de weg weer vinden naar Coroico. Net buiten Coroico lunchen we met spaghetti. Daarna zoeken we hotel La Senda Verde  dat we even later ook vinden. La Senda Verde is sinds een kleine 10 jaar een opvangplaats voor gewonde of mishandelde wilde dieren, die betaald wordt door lodges te verhuren. Ook werken er veel vrijwilligers. Er zitten aapjes, waarvan de moeder is doodgeschoten, om de baby-aapjes te verkopen als huisdier. Overal vliegen ara’s rond en lopen apen (Manna had er meteen één om haar nek).  Na het eten drinken we nog een wijntje bij Charles en Riet en om 10 uur naar bed.

Zaterdag 28 december 2013

Na het ontbijt halen we de auto leeg en zoeken we de spullen uit. Om 12 uur rijden we naar Coroico om te stad te bekijken en te lunchen. ’s Middags gaan we verder met spullen uitzoeken, om 17 u borrelen en diner. Na nog een wijntje om half elf naar bed.

Zondag 29 december 2013

Manna heeft ’s nachts buikpijn en Charles constateert colitis of diverticulitis, ontsteking van de darm. Antibiotica, dieet en ORS voorgeschreven en na het ontbijt (voor Manna droog brood) gaat ze het bed weer in, na de inleiding van Anneke Vedelaar, een Nederlandse vrijwilligster die hier werkt, te hebben aangehoord. De anderen gaan mee met een rondleiding over het  terrein. Anneke heeft in Nederland een stichting (Stichting Selva) opgericht om voor projecten van La Senda Verde geld in te zamelen.  Het huidige doel voor een project is een heel grote volière.  Een van de redenen is dat het aanbod aan dieren de laatste jaren verveelvoudigd is. Naast  de duidelijk hoorbare ara’s en zichtbare apen is er opvang voor een kaaiman, schildpadden, diverse vogels zoals een toekan, een neusbeer en andere Zuid-Amerikaanse brilberen, die we ’s middags nog te zien krijgen. Om 6 uur een biertje, lekker eten (voor Manna een kop soep en toast).

Maandag 30 december 2013

Na het ontbijt kan een van de apen maar moeilijk afscheid nemen van Manna. Om 9 uur gaan we weer op pad naar La Paz. Onder de navigerende leiding van GJ en Liesbeth zijn we net na het middaguur in La Paz bij het hotel, hotel Berlina. Nauwelijks staan we stil of een agent met een wielklem onder zijn arm en met veel gouden tanden zegt dat we weer weg moeten.  Ton overlegt met hem, zegt dat we alleen bagage willen lossen en dan weer weggaan. Na nog wat heen en weer gepraat loopt hij weer weg. Manna schrijft ons in bij het hotel en de rest gaat de auto’s, Nissan Patrol 4x4, bij Petita Rent a Car afleveren. Na een telefoontje komt Eusebio eraan, maar Ernesto slaapt en zijn vrouw wil hem niet wakker maken. Daarom handelt  Eusebio alles af. We hebben in totaal ruim 5300 km gereden. Weer terug in het hotel, ontdekt Manna dat ik de winterjassen in de auto heb laten liggen. Dus weer een ritje met de taxi heen en weer naar Petita terwijl de anderen de kathedraal gaan bekijken en een boekwinkel zoeken. De kathedraal is mooi maar donker en de boekwinkels zijn dicht of verdwenen. Na thuiskomst in het Thaise restaurant van het hotel wat gedronken en ondermeer sushi’s gegeten. Voor morgen vroeg taxi’s besteld en vast afgerekend.

Dinsdag 31 december 2013

Om kwart voor vier op, om kwart over vier in de taxi naar El Alto, de luchthaven van La Paz. Ingecheckt, 25 USD betaald om Bolivia uit te mogen en om zeven uur vertrokken naar São Paulo via Santa Cruz. Van São Paulo vliegen we naar Rio de Janeiro. Het is slecht weer onderweg, zware buien en wind. Het toestel hobbelt aardig en af en toe een flinke luchtzak. Sommigen in het vliegtuig zijn bang en bij een wat grotere luchtzak wordt geschreeuwd.  Uiteindelijk komen we ongeschonden in Rio aan. We checken in bij de KLM en om ca. 11 uur ’s avonds vertrekken we met een uur vertraging vanuit Rio. Om 12 uur wordt met champagne het nieuwe jaar verwelkomd en om ongeveer half één woensdagmiddag landen we op Schiphol na een rustige vlucht. Daar nemen we afscheid van elkaar en we zijn het met elkaar eens dat alles fantastisch is gegaan en dat het weer een prachtige reis is geweest. Rob en Luz komen ons afhalen, Liesbeth een Gerrit Jan gaan met de eigen auto naar huis en Charles en Riet worden door Bert afgehaald.

Eenmaal thuis frissen we ons, na een kop koffie even wat op en gaan dan naar Eldine, de jongste zus van Ton, voor de Nieuwjaarsborrel. Ton z’n moeder is daar ook. ’s Avonds rollen we doodmoe in ons heerlijke eigen bed.